ληϊβότειρα
ληϊβότειρα, cropeating, crop-destroying
ληϊ·βότειρα, ας [ῐ] adj. f. qui ravage ou dévore les moissons, Od. 18, 29.
Étym. λήϊον, βόσκω.
ληϊβότειρα, ἡ, die Saat, λήϊον, abweidende, saatverwüstende, σῦς, Od. 18.29 ; vgl. Ael. H.A. 5.45.
ληϊβότειρα
-ης
[λήϊον + βοτ-, βόσκω.]
Crop-consuming.
Epithet of the wild boar Od. 18.29.
ληϊβότειρα (λήιον, βόσκω): cropeating, crop-destroying, Od. 18.29†.