λικμητήρ
λικμητήρ, a winnower
λικμ-ητήρ, ῆρος, ὁ,
- winnower of corn, Il. 13.590.
λικμητήρ -ῆρος, ὁ [λικμάω ] winnower Il. 13.590.
λικμητήρ, ῆρος (ὁ) vanneur, Il. 13, 590.
Étym. λικμάω.
λικμητήρ, ῆρος, ὁ, der Getreidereiniger, Worfler, Il. 13.590.
λικμητήρ
-ῆρος, ὁ
[λικμάω.]
A winnower Il. 13.590.
λικμητήρ , ῆρος: winnower, who threw the grain with his winnowingshovel against the wind, thus separating it from the chaff, Il. 13.590†.
λικμητήρ
from λικμάω
λικμητήρ, ῆρος,
- a winnower of corn, Il.