λικμητός
λικμητός, a winnowing
λικμ-ητός, ὁ,
- winnowing, AP 6.225 (Nicaen.).
- 2 = ἀπώλεια, λικμητὸν ἀνθρώποις ἀπειλεῖ Lyd. Ost. 20.
λικμητός -οῦ, ὁ [λικμάω ] winnowing Nicaen. (AP 6.225.5) etc. ‖ destruction Lyd. Ost. 20.
λικμητός, οῦ (ὁ) action de vanner, Anth. 6, 225.
Étym. λικμάω.
λικμητός, ὁ, das Getreidereinigen, Worfeln, Nicaenet. 1 (VI.225).
λικμητός
- a winnowing, Anth.