λινοπόρος
λινοπόρος, sail-wafting
λῐνο-πόρος, ον,
- sail-wafting, αὖραι E. IT 410 (lyr.).
λῐνοπόρος -ον [λίνον, πείρω ] that inflates sails: αὔραι winds Eur. I.T. 410.
λινο·πόρος, ος, ον [ῐ] qui pénètre dans les voiles, en parl. du vent, Eur. I.T. 410.
Étym. λ. πορεύομαι.
λινοπόρος, αὖραι, durch die Segel streichende Winde, Eur. I.T. 411.
λινοπόρος
λῐνο-πόρος, ον
- sail-wafting, Eur.