λοιδόρημα
λοιδόρημα, railing, abuse, an affront
λοιδόρ-ημα, ατος, τό,
- railing, abuse, Arist. EN 1128a30; τὸν πτωχὸν λ. ποιεῖσθαι Plu. Exil. 2.607a.
λοιδόρημα -ατος, τό [λοιδορέω ] blame, insult Aristot. E.N. 1128a 30; τινὰ λ. ποιεῖσθαι to outrage s.o. Plut. Exil. 607a.
λοιδόρημα, ατος (τὸ) reproche blessant, injure, Arstt. Nic. 4, 8, 9 ; λ. ποιεῖσθαί τινα, Plut. M. 607a, outrager qqn.
Étym. λοιδορέω.
λοιδόρημα, τό, Scheltwort, Schmähung, Schimpf, Arist. eth. 4.8 ; λοιδόρημα ποιεῖσθαί τινα, Jem. schmähen, Plut. exil. 17.
λοιδόρημα, ατος, εος,
- railing, abuse, an affront, Arist.