λοιδορητικός
λοιδορητικός, abusive
λοιδορ-ητικός, ή, όν,
- abusive, Arist. EE 1221b14, Phld. Ir. p.72 W., Iamb. VP 30.171, Sch.Heph. p.300 C.
λοιδορητικός -ή -όν [λοιδορέω ] insulting Aristot. E.E. 1121b 14 Iambl.1 Pyth. 171 etc. ◆ adv. λοιδορητικῶς insultingly Sch. Soph. Ai. 188b.1.
λοιδορητικός, ή, όν, injurieux, Arstt. Eud. 2, 3 ; Jambl. V. Pyth. 171, p. 145.
Étym. λοιδορέω.
λοιδορητικός, schmäh- od. zanksüchtig, Arist. eth. eudem. 2.3.