λῄσταρχος
λῄσταρχος, a captain of robbers
λῄσταρχ-ος, ὁ,
- = λῃστάρχης, D.S. 33.1, App. Hisp. 68, Polyaen. 4.9.3, Wilcken Chr. 20 iv 8 (ii A.D.).
λῄσταρχος -ου, ὁ
🄰 Polyaen. 4.9.3 etc., seeλῃστάρχης ‖ generic. bandit Io. Pan. 2.623A etc.
🄱 adj. brigandish Greg. Carm. 1.2.28.170.
🄰 Polyaen. 4.9.3 etc., see
🄱 adj. brigandish Greg. Carm. 1.2.28.170.
λῄστ·αρχος, ου (ὁ) c. le préc. Polyen 4, 9, 3.
λῄσταρχος, ὁ, Räuberanführer, Räuberhauptmann, Polyaen. 4.9.3.