λῃστήρ
λῃστήρ, robber
λῃστ-ήρ, ῆρος, ὁ, in Hom. ληϊστήρ,
- = λῃστής (q.v.), robber, esp. pirate, Od. 3.73, etc.; λ. πολύπλαγκτοι 17.425, cf. 16.426, AP 7.737, Man. 3.258:—fem. λῄστειρα, ναῦς Ael. NA 8.19.
λῃστήρ -ῆρος, ὁ [λῃστής ] plunderer, robber, pirate Od. 3.73, al. AP 7.737.1 etc. | epith. of Hermes Hom. 18.14
● epic ληιστήρ.
● epic ληιστήρ.
λῃστήρ, ῆρος (ὁ) c. λῃστής et ληϊστήρ, Anth. 7, 737.
λῃστήρ, ῆρος, ὁ, = λῃστής, Räuber, Ep.adesp. 648 (VII.737).