λῃστοκτόνος
λῃστοκτόνος, slaying robbers
λῃστο-κτόνος, ον,
- slaying robbers, AP 11.280 (Pall.).
λῃστοκτόνος -ον [λῃστής , κτείνω ] bandit-killer Palladas (AP 11.280.1).
λῃστο·κτόνος, ος, ον, qui tue des brigands, Anth. 11, 280.
Étym. λῃστής, κτείνω.
λῃστοκτόνος, Räuber tötend, ἡγεμών, Pall. 51 (XI.280).
λῃστοκτόνος
λῃστο-κτόνος, ον
κτείνω
- slaying robbers, Anth.