μέσσατος
μέσσατος, midmost
μέσσᾰτος, η, ον, irreg. Sup. of μέσσος,
- midmost, ἐν μεσσάτῳ for ἐν μέσῳ, Il. 8.223; Att. μέσατος, υἱός Ar. V. 1502, cf. Men. 267, Theoc. 21.19, IG 14.2012A33 (Sulp. Max.), Opp. C. 1.112, D.P. 204:—in later Ep. μεσσάτιος, Call. Dian. 78, D.P. 296, Opp. C. 4.442. (For the form, cf. νέατος, τρίτος τρίτατος.)
μέσσατος, v. μέσατος.
μέσσατος, poet. = μέσατος, für μέσος, Hom., ἐν μεσσάτῳ, = ἐν μέσῳ, Il. 8.223, 11.6.
μέσσατος
[superl. fr. μέσσος.]
Like μέσος 4.a: ἐν μεσσάτῳ ἔσκεν (just in the middle) Il. 8.223= Il. 11.6.
μέσσατος (sup. to μέσος): in the very middle, Il. 8.223 and Il. 11.6.
μέσσατος
μέσσᾰτος, η, ον
irreg. Sup. of μέσσος, μέσος
- midmost, Il.; Attic μέσατος, Ar.