μεσόω

μεσόω, (μέσος)

• to be in or at the middle, τόδʼ ἴσθι, μηδέπω μεσοῦν κακόν A. Pers. 435; ἐν ἀρχῇ πῆμα κοὐδέπω μεσoῖ E. Med. 60; ἐπειδὴ τὸ δρᾶμα ἤδη μεσοίη Ar. Ra. 924; esp. of Time, μεσοῦσα ἡμέρη midday, Hdt. 3.104; θέρους μεσοῦντος in midsummer, Th. 5.57; ἐν [ἐνιαυτῷ] μεσοῦντι X. HG 2.2.24; πρὸς ἥλιον μεσοῦντα towards midday, Thphr. CP 2.4.8; μεσούντων τῶν ζῳδίων Hipparch. 2.3.19.
• • • 2 c. gen., to be in the middle of, τῆς ἀναβάσιος Hdt. 1.181; τὰ δὲ καὶ μεσοῦν τούτων Pl. R. 618b; μεσοῦντα τῆς ἀρχῆς in the middle of his time of office, Sch. Aeschin. 3.12: and c. part., μεσοῦν δειπνοῦντας Pl. Smp. 175c.

μεσόω, in der Mitte, halb sein ; εὖ νῦν τόδʼ ἴσθι μηδέπω μεσοῦν κακόν, Aesch. Pers. 427, wie ἐν ἀρχῇ πῆμα κοὐδέπω μεσοῖ, Eur. Med. 60 ; ἐπειδὴ τὸ δρᾶμα μεσοίη, Ar. Ran. 922 ; ἡμέρα μεσοῦσα, Mittag, Her. 3.104 ; θέρους μεσοῦντος, Thuc. 6.30 ; ἐν μεσοῦντι ἐνιαυτῷ, Xen. Hell. 2.2.20 ; ᾤμην γε μεσοῦν αὐτὸν τὸν λόγον, Plat. Phaedr. 241d ; κατʼ ἀρχὰς – καὶ μεσοῦσιν, Polit. 265b ; in der Mitte sein, die Mitte halten, Her. 4.181, c. gen., wie τὰ δὲ καὶ μεσοῦν τούτων, Plat. Rep. X.618b, v.l. μέσον ; c. part., σφᾶς μεσοῦν δειπνοῦντας, sie seien mitten im Essen gewesen, Symp. 175c ; – auch = sich ins Mittel schlagen, vermitteln.

μεσόω, fut. -ώσω μέσος

• • • 1to form the middle, be in or at the middle, Aesch., Eur.:—of time, ἡμέρα μεσοῦσα mid- day, Hdt.; θέρους μεσοῦντος in mid summer, Thuc.
    • 2c. gen. to be in the middle of, τῆς ἀναβάσιος Hdt.; so, c. acc., μεσῶν τὴν ἀρχήν in the middle of his time of office, Aeschin.