μέσπιλον
μέσπιλον, medlar
μέσπιλ-ον (proparox.), τό,
- medlar, Archil. 180, Hp. Vict. 2.55, Amphis 38, Agatharch. 96, Gal. 12.71, al.
- b μ. σητάνιον, = μεσπίλη I, Dsc. 1.118.
- 2 azarole, Crataegus Azarolus, ibid. [ῐ Archil. and Amphis ll. cc.; ῑ in Eub. 74.4.]
μέσπιλον, ου (τὸ) [ῐ] nèfle, Archil. (Poll. 6, 79) ; Th. C.P. 2, 8, 2 ||
➳ [ῑ] Eub. 3, 241 Meineke.
Étym. v. le préc.
μέσπιλον, τό, der Mispelbaum und seine Frucht, die Mispel, Theophr., Diosc.
[ῑ Eubul. bei Ath. XIV.640c, aber ῐ Amphis ib. II.50f.]
[ῑ Eubul. bei Ath. XIV.640c, aber ῐ Amphis ib. II.50f.]