μαθητέος
μαθητέος, to be learnt
μᾰθητ-έος, α, ον,
- to be learnt, Pl. Lg. 822c.
- II μαθητέον, one must learn, Hdt. 7.16.γʹ, Ar. V. 1262, Pl. Lg. 818d; τέχνας παρά τινος X. Mem. 2.1.28.
μαθητέος, α, ον, vb. de μανθάνω, Hdt. 7, 16 ; Xén. Mem. 2, 1, 28 ; Plat. Leg. 818d, 822c ; Crat. 439b.
μαθητέος, adj. verb. zu μανθάνω, zu lernen und allgemein, zu erkennen, wahrzunehmen, Her. 7.16.3 ; πόσα καὶ πότε μαθητέον, Plat. Legg. VII.818d.
μαθητέος
μᾰθητέος, α, ον
verb. adj. of μανθάνω
- Ito be learnt, Hdt.
- IIμαθητέον, one must learn, Ar., Xen.