μαθητικός
μαθητικός, disposed to learn
μᾰθητ-ικός, ή, όν,
- disposed to learn, τινος Pl. R. 475e.
- 2 easily taught, docile, of animals having memory, -ώτερα Arist. Metaph. 980b21, cf. HA 608a27. Adv. Comp. -ώτερον Dam. Pr. 195 (nisi leg. μαθηματικ-).
μαθητικός, ή, όν [ᾰ]
1 qui concerne l’instruction, Plat. Soph. 219c ||
2 désireux ou capable d’apprendre, Plat. Rsp. 475d ; Arstt. Metaph. 11 ||
Cp. -ώτερος, Arstt. H.A. 9, 1.
Étym. μανθάνω.
μαθητικός, zum Lernen gehörig, τὸ μαθητικὸν εἶδος, Plat. Soph. 219c ; = μαθηματικός, lernbegierig, Rep. V.475e, l.d. ; Arist. H.A. 9.1.
μαθητικός
μᾰθητικός, ή, όν
- disposed to learn, τινος Plat.