μακροθυμέω
μακροθυμέω, to be long-suffering
μακρο-θῡμέω,
- to be long-suffering, ἐπί τινι towards one, LXX Si. 18.11, al., Ev.Matt. 18.26; πρός τινα 1 Ep.Thess. 5.14.
- 2 to be slow to help, Ev.Luc. 18.7.
- 3 persevere, Plu. Gen.Socr. 2.593f.
- 4 c. acc., bear patiently, LXX Ba. 4.25: imper. μακροθύμει bear up! Astramps. Orac. 90.7.
μακροθυμέω-ῶ [ῠ]
1 avoir de la longanimité : ἐπί τινι, NT. Matth. 18, 26 ; Luc. 18, 7, à l’égard de qqn ||
2 être persévérant, Plut. M. 593f.
Étym. μακρόθυμος.
μακροθυμέω, [ῡ], langmütig sein, ἐπί τινι, NT ; langsam zu Werke gehen, Ggstz von ὀξυθυμέω, Sp. Bei Plut. gen. Socr. 23, mit ἐξαμιλλάομαι vrbdn, scheint es »standhaft sein«, »ausharren« zu bedeuten.
Strong 3114
†
2, Pr 19:11 (
1. actively = καρτερέω, to persevere (Plut., 2, 593 F).
2. Passively, to be patient, long-suffering: absol., I Co 13:4, He 6:15, Ja 5:8; seq. ἕως, c. gen., Ja 5:7; ἐπί, c. dat., Ja 5:7. (Si 2:4); πρός, c. acc., I Th 5:14; ἐπί, c. dat., Mt 18:26, 29, Lk 18:7; εἰς, II Pe 3:9.†
μακροθυμέω
μακροθῡμέω,
- to be long-suffering, NTest.; and μακροθῡμία, long-suffering, forbearance, NTest. from μακρόθῡμος