μακροκαμπυλαύχην
μακροκαμπυλαύχην, with long bending neck
μακρο-καμπῠλαύχην, ενος, ὁ, ἡ,
- with long bending neck, ἐρῳδιοί Epich. 46.
μακρο·καμπυλ·αύχην, ενος (ὁ, ἡ) [ῠ] au long cou recourbé, Epich. (Ath. 65b, 398d).
Étym. μ. καμπύλος, αὐχήν.
μακροκαμπυλαύχην, ενος, mit langem, krummem Halse, ἐρωδιοί, Epicharm. bei Ath. II.65b u. IX.398d ; an ersterer Stelle stand sonst μακροκαμπυλαύχενοι.