μακροκαταληκτέω
μακροκαταληκτέω, end with a long syllable
μακρο-καταληκτέω,
- end with a long syllable, Choerob. in Theod. 2.355 H., Eust. 26.36:—Med., Hdn.Gr. in An.Ox. 3.229:— hence μακρο-κατάληκτος, ον, Did. ap. St.Byz. s.v. Πνύξ, A.D. Pron. 11.10, al.; μακρο-καταληξία, ἡ, Choerob. l.c.
μακροκαταληκτέω-ῶ [ᾰτᾰ] avoir la κατάληξις longue, c. à d. en parl. d’un vers auquel manque un demi-pied, avoir long le demi-pied de la fin, Drac. 19, 17 ; Arc. 193, 5.
Étym. μακροκατάληκτος.
μακροκαταληκτέω, auf eine lange Silbe endigen, Schol. Ar. Ran. 317 u. a. Gramm.