μακροψυχία
μακρο-ψῡχία, ἡ,
- f. l. for μικροψυχία in Cic. Att. 9.11.4.
μακρο·ψυχία, ας (ἡ) [ῡ] qui a l’âme vaste, grande, Cic. Att. 9, 11.
Étym. μ. ψυχή.
μακροψυχία, [ῡ], ἡ, hoher Sinn, od. tadelnd = Unersättlichkeit, Cic. Att. 9.11.