μακρύνω
μακρύνω, prolong
μακρ-ύνω, fut. μακρῠνῶ LXX Ec. 8.13: fut. Pass. μακρυνθήσομαι ib. Is. 49.19: pf. Pass. μεμάκρυμμαι ib. Ps. 55(56) tit.:—
- prolong, ἡμέρας ib.Ec. l.c.; ἀνομίαν ib. Ps. 128(129).3.
- 2 lengthen a syllable, Sch. Il. 16.390 (Pass.).
- II remove to a distance, put away, τὴν βοήθειαν LXX Ps. 21(22).20, cf. 39(40).12; τοὺς ἀνθρώπους ib. Is. 6.12:—Pass., to be far off, τόπου from a place, Hero Spir.Praef.
- 2 intr. in Act., travel far, c. gen., LXX Jd. 18.22, cf. Ps. 54(55).7.
μακρύνω (pf. pass. μεμάκρυσμαι)
I tr.
1 prolonger, Spt. Eccl. 8, 13 ||
2 allonger (une syllabe) Sch.-Il. 16, 390 ||
3 éloigner, Spt. Esaï. 6, 12 ; Ps. 21, 20 ; au pass. être éloigné, avec ἀπό et le gén. Arstt. Plant. 2, 2, 17 ; avec le gén. Héron Spir. p. 148 ||
II intr. être éloigné, Spt. Jud. 18, 22.
Étym. μακρός.
μακρύνω, verlängern, ausdehnen, Schol. Lycophr. 2, für μηκύνω ; – entfernen, weit von sich stoßen, verschmähen, LXX.