μαλακιάω
μαλακιάω, become soft
μᾰλᾰκ-ιάω,
- become soft, τῶν βοῶν, ἂν εἰς τὰς χηλὰς μαλακιῶσι, προσαλείφειν τὰ ἄκρα τῶν κεράτων Plu. Vind. 2.559f codd. (fort. μαλκίωσι); v. μαλκίω.
μαλακιάω-ῶ [ᾰλᾰ]
1 être mou, faible, maladif, Xén. Cyn. 5, 2 ; Plut. M. 559f ; Luc. Lex. 2 ||
2 être faible, pusillanime, Thém. 50 ||
➳ Dans tous ces pass., correct. de L. Dind. μαλκίω.
Étym. μαλακός.
μαλακιάω, weichlich, schwächlich sein, αἱ κύνες μαλακιῶσαι τὰς ῥῖνας οὐ δύνανται αἰσθάνεσθαι, Xen. Cyn. 5.2, die an den Nasen leiden oder schwache Nasen haben ; μαλακιῶ τὸ σῶμα, Luc. Lexiph. 2 ; Plut. sagt auch ἂν οἱ βόες εἰς τὰς χηλὰς μαλακιῶσι, S. N. V. 16. In B.A. μαλακιῆν durch τὸ ὑπὸ κρύους ναρκᾶν erklärt.
μαλακιάω
μᾰλᾰκιάω,
= μαλακίζομαι, Xen., Plut.