μαλακτήρ
μαλακτήρ, one that melts and moulds
μᾰλακ-τήρ, ῆρος, ὁ,
- one that melts and moulds, χρυσοῦ μ. καὶ ἐλέφαντος Plu. Per. 12.
μαλακτήρ, ῆρος [μᾰ] adj. m. qui amollit, Plut. Per. 12.
Étym. μαλάσσω.
μαλακτήρ, ῆρος, ὁ, der Erweichende, χρυσοῦ, Goldschmied, der Gold schmilzt, Plut. Pericl. 12.
μαλακτήρ
- one that melts and moulds, Plut.