μαλακτικός
μαλακτικός, emollient
μᾰλακ-τικός, ή, όν,
- emollient, χρίσματα Hp. Vict. 2.66; δύναμις Plu. QConv. 2.659c; μ. οἶκος, of the outer chamber in a bath, Alex.Trall. Febr. 5.
μαλακτικός, ή, όν [μᾰ] qui a la vertu d’amollir, émollient, Hpc. 365, 9 ; Plut. M. 659c.
Étym. μαλακτός.
μαλακτικός, erweichend, lindernd, bes. von Umschlägen, Medic. Auch κοιλίας, den Stuhlgang befördernd, iid.