μαλερός

μᾰλερός, ά, όν,

• fierce, raging, in Hom. always epith. of fire, Il. 9.242, 20.316, 21.375, cf. Hes. Sc. 18; πυρὸς μαλερὰ γνάθος A. Oh. 325 (lyr.): metaph . . fiery, glowing, ἀοιδαί Pi. O. 9.22.
• • • 2 fierce, violent, terrible, πόθος A. Pers. 62 (anap.); λέοντες Id. Ag. 141 (lyr.); Ἄρης ὁ μ. S. OT 190 (lyr.); πόνοι Arist. Fr. 675.5 (lyr.): neut. pl. as Adv., furiously, E. Tr. 1300 (lyr.).
  • II μαλεραὶ φρένες, = ἀσθενεῖς, subdued, prostrate, Call. Fr.anon. 198.

μαλερός, (μάλα), heftig, gewaltig ; πῦρ, Il. 9.242, 20.316, 21.375, wie Hes. Sc. 18 u. Or. bei Her. 7.140 ; μαλεραὶ ἀοιδαί, kraftvolle, feurige Gesänge, Pind. Ol. 9.24, λέοντες, Aesch. Ag. 139 ; auch nach Homer πυρὸς μαλερὰ γνάθος, Ch. 322 ; übertr., πόθος, heftige Sehnsucht, Pers. 62 ; Ἄρης, der gewaltige Ares, Soph. O.R. 190 ; μαλερὰ μέλαθρα πυρὶ κατάδρομα sagt Eur. Troad. 1300, entweder die gewaltigen od. die in Flammen stehenden, von der Flamme überwältigten ; μαλεροὶ πόνοι, gewaltige, erschöpfende Anstrengungen, Arist. scol. 1.6 ; sp.D., θάλπος, Archi. 5 (VI.207), ἠέλιοι, Dion.Per. 40. – Hesych. erkl. μαλεραὶ φρένες durch ἀσθενεῖς, etwa der überwältigte, also schwache und erliegende Geist.

μαλερός

Epithet of fire.

App., consuming, devouring Il. 9.242, Il. 20.316=Il. 21.375.

μᾰλερός

• 1fiery ἐγὼ δέ τοι φίλαν πόλιν μαλεραῖς ἐπιφλέγων ἀοιδαῖς O. 9.22

μαλερός : powerful, destroying, epith. of fire. (Il.)

μαλερός μᾰλερός, ά, όν μάλα

• • • 1mighty, fierce, devouring, ravening, of fire, Il., etc.
    • 2metaph. fiery, glowing, vehement, furious, Pind., Trag.