μασχαλίς
μασχαλ-ίς, ίδος, ἡ,
- = μασχάλη II, Thphr. HP 3.7.5, Ctes. Fr. 57.28 (pl.).
- II = μασχαλιστήρ I, Hsch.
μασχαλίς, ίδος (ἡ) [ᾰλῐδ] aisselle des feuilles d’une plante, jeune branche partant de l’aisselle, Th. H.P. 3, 7, 5 ; Ctés. Ind. 28.
Étym. μασχάλη.
μασχαλίς, ίδος, ἡ, = μασχάλη, bes. an Bäumen u. Pflanzen, Theophr.; Ctes. Ind. 28.