μαχαιρίς
μαχαιρίς, a rasor
μαχαιρ-ίς, ίδος, ἡ, butcherʼs
- cleaver, Ar. Eq. 412; knife, μικρὰ μ. Plu. Art. 19, cf. Luc. Ind. 29; dagger, Str. 16.4.17; pl., shears, scissors, ὁ κουρεὺς τὰς μ. λαβών Eup. 278, cf. Poll. 10.140.
μαχαιρίς, ίδος (ἡ) [ᾰῐδ] rasoir, Ar. Eq. 413 ; Plut. Artax. 19 ; Luc. Ind. 29.
Étym. μάχαιρα.
μαχαιρίς, ίδος, ἡ, dim. zu μάχαιρα, Ar. Eq. 410, kleines Messer, Schermesser ; neben ξυρόν, als Werzeug des Barbiers genannt, Luc. adv. indoct. 29.
μαχαιρίς
μᾰχαιρίς, ίδος, ἡ,
Dim. of μάχαιρα
- a rasor, Ar., Luc.