μαῖρα
μαῖρα, ας (ἡ)
1 chienne, en parl. d’Hécube changée en chienne, Lyc. 334 ||
2 (ion. μαίρη) la canicule, Anth. 9, 555 ; Nonn. D. 5, 221.
μαῖρα, (s. Μαῖρα), so heißt der Hundsstern, eigentlich der Funkelnde, bes. bei sp.D.; ὑπὸ μαίρῃ εὐάνεμον, von einer Insel, Crinag. 23 (IX.555); Nonn. D. 5.221 ; Lycophr. 269.