μάκαρ

μάκαρ [v. infr.], ᾰρος, ὁ, also μάκαρς Alcm. 10, 11; μάκαρ as fem., E. Hel. 375, Ba. 565, Ar. Av. 1722, Eub. 104 (all lyr.), Orac. ap. D.S. 8 Fr. 29, AP 12.52 (Mel.), but usu. fem. μάκαιρα h.Ap. 14, Alcm. 37, Sapph. 1.13, Pi. P. 5.11, E. Alc. 1003 (lyr.), etc.; Boeot. μάκηρα Corinn. Supp. 1.15: with neut. Nouns in oblique cases, μακάρων ἐξ ἐτέων AP 9.424 (Duris); μακάρων τεκέων Nonn. D. 21.263. [μᾰκᾱρ Archil. Supp. 3.5, Sol. 14, Diph. 126.6 (mock-Epic), elsewh. μᾰκᾰρ Il. 3.182, etc.]:—

• blessed, happy, prop. epith. of the gods, as opp. mortal men, πρός τε θεῶν μ. πρός τε θνητῶν ἀνθρώπων Il. 1.339: abs., μάκαρες the blessed ones, μακάρων μέγαν ὅρκον ὀμόσσαι Od. 10.299, cf. Hes. Op. 136, Sol. 13.3, Pi. O. 1.52, A. Supp. 1019 (lyr.); μ. χθόνιοι Id. Ch. 476 (lyr.); οὐράνιοι μ. E. HF 758 (lyr.); μ. ὀλίζονες lesser gods, Call. Jov. 72.—In this sense always in pl., exc. in addressing single gods, as h.Hom. 8.16, Sapph. l.c., Corinn. l.c., S. Ph. 400 (lyr.), etc.: freq. in Inscrr., μ. Παιάν IG 14.1015; μάκαιρα, of Persephone, ib. 12(5).229 (Paros).
• • II of men, blest, fortunate, ὦ μάκαρ Ἀτρεΐδη Il. 3.182, cf. 24.377, Thgn. 1013, Pi. P. 4.59, etc.; μάκαιρα Θήβα, ἑστία, etc., Id. I. 7(6).1, P. 5.11, etc.; esp. wealthy, ἀνδρὸς μάκαρος κατʼ ἄρουραν Il. 11.68, cf. Od. 1.217.
  • III esp. μάκαρες, οἱ, the blessed dead, μ. θνητοῖς καλέονται Hes. Op. 141; μακάρων νῆσοι the Islands of the Blest, ib. 171; of an oasis in the African desert, Hdt. 3.26: sg., μ. νᾶσος Pi. O. 2.71; ἀπιὼν εἰς μακάρων δή τινας εὐδαιμονίας Pl. Phd. 115d, cf. Grg. 523b, R. 519c, al.—This sense does not occur in Hom., and is the only usage found in Prose, μακάριος being the common form.
  • IV Sup. μακάρτατος Od. 6.158, 11.483, S. Fr. 410; μακάρων μακάρτατε, of Zeus, A. Supp. 524 (lyr.).

μάκαρ, αρος, ὁ, auch ἡ, Eur. Bacch. 565, Ar. Av. 1722, wie Eubul. bei Ath. XV.679b ; vgl. Meineke com. III p. 251 ; bei Sp. auch mit neutr., vgl. Lobeck Par. 208 (nach Arist. eth. 7.11 von χαίρω, eigtl. »freudig« ; Andere leiten es von μακρός ab, so daß eigtl. die Götter, die Hohen, so hießen),
selig, glückselig, eigtl. von den Göttern, die bei Hom. u. Hes. oft μάκαρες θεοί heißen, im Ggstz der Menschen, πρός τε θεῶν μακάρων πρός τε θνητῶν ἀνθρώπων, Il. 1.339, öfter ; auch absolut, οἱ μάκαρες, die Seligen, die Götter, Od. 10.299 ; Hes. O. 551 u. sonst im plur.; der sing. in Anreden an einzelne Götter, H.h. 7.10, 21.7 ; μάκαρες ἐν Ὀλύμπῳ, Pind. frg. 58, Κρονίδαι μάκαρες, P. 5.118 ; so auch Tragg., wie Aesch. Prom. 96, 169, Ag. 1309 ; Soph. Phil. 398 u. sonst. – Uebertr. von Menschen, den höchsten Grad menschlicher Glückseligkeit bezeichnend, ὦ μάκαρ Ἀτρείδη, Il. 3.182, neben ὀλβιόδαιμον, μακάρων δʼ ἔξεσσι τοκήων, 24.377 ; bes. wohlhabend, reich, ἀνδρὸς μάκαρος κατʼ ἄρουραν, 11.68, vgl. Od. 1.217 ; superl., μακάρτατος ἔξοχον ἄλλων, 6.158, vgl. 11.483, wo er für den comp. steht ; – Pind. ἄνδρες, P. 10.46, μακάρων ἀγοραί, I. 7.26 ; μάκαρι σὺν τύχᾳ, Ar. Av. 1722. – Bes. heißen aber so die Verstorbenen, die auch wir in höherer Beziehung die Seligen nennen, μάκαρες θνητοί, Hes. O. 143. Aber zunächst werden nicht alle Gestorbenen damit bezeichnet, denn auf den μακάρων νῆσοι, den Inseln der Seligen, die von den Alten an den Westrand der Erde in den Oceanus verlegt wurden, sind nur die im Kampf gefallenen Heroen, die Halbgötter des vierten Menschengeschlechtes, die dort ein sorgenloses Leben genießen. S. nom. pr. Bei Sp. aber wie in der Anth. wird es allgemeine Bezeichnung der Verstorbenen. S. auch μακάριος, μακαρίτης. – Kompar. μακάρτερος u. superl. μακάρτατος, Od. 6.158, 11.483 ; ἄναξ ἀνάκτων, μακάρων μακάρτατε, Aesch. Suppl. 519.

μάκαρ

-αρος

[μακ-, μακρός.]

• • 1

    Having great resources, great, powerful, influential, wealthy : ἀνδρὸς μάκαρος κατʼ ἄρουραν Il. 11.68. Cf. Od. 1.217.

  • 2

    Happy, fortunate : ὦ μάκαρ Ἀτρεΐδη Il. 3.182. Cf. Il. 24.377.

    Superl. μακάρτατος : σεῖο μακάρτατος (beyond thee, in reference to thee) Od. 11.483. Cf. Od. 6.158.

  • 3

    As epithet of the gods, happy, blessed, living at ease, dwelling serene Il. 1.339, 406, 599, etc. : Od. 1.82, Od. 5.7, Od. 8.281, etc.

    Absol. in pl., the blessed gods, the gods Od. 10.299.

μᾰκᾰρ (μάκαρ nom., voc.; μάκαρες, -ων, -ες; μάκαιρα, -αν.)

• 1blessed
• • a of gods and heroes, pro subs. ἐμοὶ δʼ ἄπορα γαστρίμαργον μακάρων τιν εἰπεῖν O. 1.52 ἔνθα μακάρων νᾶσον ὠκεανίδες αὖραι περιπνέοισιν O. 2.70 φυλάσσοντες μακάρων τελετάς O. 3.41 χρὴ πρὸς μακάρων τυγχάνοντʼ εὖ πασχέμεν P. 3.103 Κρονίδαι μάκαρες P. 5.118 ὦ μάκαρ Herakles N. 7.94 ὦ μάκαιρα Θήβα I. 7.1 ταῦτα καὶ μακάρων ἐμέμναντʼ ἀγοραί I. 8.26 ἄνακτα τὸν πάντων ὑπερβάλλοντα Χρόνον μακάρων fr. 33. τέρας, ἅν τε βροτοὶ Δᾶλον κικλῄσκοισιν, μάκαρες δʼ ἐν Ὀλύμπῳ χθονὸς ἄστρον fr. 33c. 5. “μακάρων τʼ ἐπιχώριον τεθμὸν πάμπαν ἐρῆμον ἀπωσάμενος Pae. 4.46 ὦ μάκαρ Pan. fr. 96. 1.
  • b of men. ὦ μάκαρ υἱὲ Πολυμνάστου Battos P. 4.59 μάκαρ μὲν ἀνδρῶν μέτα ἔναιεν, ἥρως δʼ ἔπειτα λαοσεβής Battos P. 5.94 μάκαρ δὲ καὶ νῦν (sc. ἐσσί), κλεενᾶς ὅτι εὖχος ἤδη παρὰ Πυθιάδος ἵπποις ἑλὼν δέδεξαι τόνδε κῶμον ἀνέρων Arkesilas P. 5.20 μόλεν Δανάας ποτὲ παῖς ἐς ἀνδρῶν μακάρων ὅμιλον the Hyperboreans P. 10.46
  • c of cities, lands, ὀλβία Λακεδαίμων, μάκαιρα Θεσσαλία pr. P. 10.2, cf. I. 7.1
  • d of the family hearth. ἐς ἀφνεὰν ἱκομένους μάκαιραν Ἱέρωνος ἑστίαν O. 1.11 μετὰ χειμέριον ὄμβρον τεὰν καταιθύσσει μάκαιραν ἑστίαν i. e. of Arkesilas P. 5.11 τραχεῖα νιφὰς πολέμοιο τεσσάρων ἀνδρῶν ἐρήμωσεν μάκαιραν ἑστίαν I. 4.17
  • e fragg. [ει μακαρ[ Πα. 13a. 21. ]μακαρο[ Pae. 21.8 ]μακάρων[ P. Oxy. 841, fr. 48.

μάκαρ , αρος, sup. μακάρτατος: blessed, blest, of gods, Il. 1.339, and without θεοί, Od. 10.299; of men, blissful, happy, through wealth or otherwise, Od. 11.483, Od. 1.217.

μάκαρ

• • Iblessed, happy, of the gods, as opp. to mortal men, Il.; absol., μάκαρες the blessed ones, Od., Hes., Pind., Trag.
  • IIof men, blest, fortunate, ὦ μάκαρ Ἀτρείδη Il.; so, μάκαιρα ἑστία, etc., Pind.:— esp. wealthy, ἀνδρὸς μάκαρος κατʼ ἄρουραν Il.
  • IIIμάκαρες also meant the dead, as secure from the ills of life, Hes.:— μακάρων νῆσοι the Islands of the Blest (in the ocean at the extreme West) where heroes and demi-gods enjoyed rest for ever, Hes., Pind.
  • IVcomp. μακάρτερος, Sup. μακάρτατος Od.