μεγαλοπρέπεια

μεγᾰλο-πρέπεια, Ion. μεγᾰλοπρεπ-είη, ἡ,

• magnificence, as a quality of persons, Hdt. 1.139, 3.125, Pl. R. 486a, Isoc. 9.2, Arist. EN 1107b17, etc.
• • II of style, elevation, D.H. Comp. 16, Th. 23, Demetr. Eloc. 37.
  • III as a title, ἡ σὴ μ. Just. Nov. 41 Praef.; ἡ αὐτοῦ μ. POxy. 1163.4 (v A. D.).

μεγαλοπρέπεια, ἡ, das Wesen u. Betragen des μεγαλοπρεπής, Prachtliebe, großer Aufwand in großen u. anständigen Dingen, nur lobend, καὶ ἐλευθεριότης, Plat. Rep. II.462c, vgl. VIII.560e ; Isocr. 2.19 ; Arist. Eth. 4.2, nach dem es die rechte Mitte zwischen ἀπειροκαλία u. μικροπρέπεια ist.

μεγαλοπρέπεια μεγᾰλοπρέπεια, Ionic -είη, ἡ,

• the character of a μεγαλοπρεπής, magnificence, Hdt., Plat.