μεγαλορρημονέω
μεγαλορρημονέω, to be a boaster
μεγᾰλο-ρρημονέω,
- to be a boaster, LXX Ju. 6.17, Str. 13.1.40.
μεγαλορρημονέω-ῶ [ᾰ] faire de grandes phrases, parler avec emphase, Str. 601.
Étym. μεγαλορρήμων.
μεγαλορρημονέω, ein Großsprecher sein, Strab. XIII.897.