μεγαυχής
μεγ-αυχής, ές,
- = μεγάλαυχος, παγκράτιον Pi. N. 11.21; δαίμων A. Pers. 642 (lyr.).
- II boasting, c. dat., σκάπτροισι AP 7.427.7 (Antip. Sid.).
μεγ·αυχής, ής, ές :
1 glorieux, plein de gloire, Pd. N. 11, 27 ; Eschl. Pers. 641 ||
2 glorieux, fier de, dat. Anth. 7, 427.
Étym. μ. αὐχέω.
1. beroemd.
2. trots.
μεγαυχής, ές, = μεγαλαυχής ; παγκράτιον, Pind. N. 11.21 ; δαίμων, Aesch. Pers. 633 ; sp.D., wie Θῆβαι Ep.adesp. 288 (Plan. 102); auch ὁ σκάπτροισι μεγαυχής, stolz auf, Antip.Sid. 93 (VII.427).
μεγαυχής
- 1proud πάλᾳ καὶ μεγαυχεῖ παγκρατίῳ (Er. Schmid: μεγαλαυχεῖ codd.) N. 11.21
μεγαυχής
μεγ-αυχής, ές
= μεγάλαυχος, Pind., Aesch.