μεθάλλομαι

μεθάλλομαι, used by Hom. only in Ep. aor. part. μετάλμενος:—

• leap, rush upon, of warriors, οὔτασε . . μετάλμενος ὀξέϊ δουρί Il. 5.336; οὔτασε δουρὶ μ. 14.443; Τρώεσσι μ. ἐν φόβον ὦρσε 13.362; of a lion, ἥρπαξε μ. 12.305, cf. Hld. 10.30.
• • • 2 rush after, in a race, οὐκ ἔσθʼ ὅς κέ σʼ ἕλησι μ. Il. 23.345.
  • II leap from one ship to another in a sea-fight, ἐς ἀλλήλους App. BC 5.120; spring from side to side, hither and thither, τᾷ καὶ τᾷ τὸν Ἔρωτα μετάλμενον Bion Fr. 10.6, cf. Hld. 6.14, Them. Or. 22.269c.

μεθάλλομαι, (ἅλλομαι), hinüber, nach Einem springen, vom feindlichen Darauflosspringen, χαλκῷ, δουρί, Il. 5.336, 11.538, 14.443, u. vom Löwen gesagt 12.305 ; nachspringen, einholen, 23.345 ; immer in dem synkop. aor. μετάλμενος. Sonst nur bei Sp., εἴς τινα, App. B.C. 5.120 ; ἐπὶ τὸν βόθρον, Mel. 6.14.

†μεθάλλομαι

[μεθ-, μετα- 1.]

Aor. pple. μετάλμενος.

To spring or rush in pursuit of a foe or of a competitor, to spring or rush upon him : οὔτασε μετάλμενος Il. 5.336. Cf. Il. 11.538, Il. 12.305, Il. 13.362, Il. 14.443, Il. 23.345.

μεθάλλομαι : only aor. part., μετάλμενος, springing after or upon a person or thing, overtaking. (Il.)

μεθάλλομαι Dep., syncop. aor2 part. μετάλμενος

• • • 1to leap or rush upon, c. dat., Il.
    • 2to rush after, in a race, Il.