μελλητής
μελλητής, a delayer, loiterer
μελλ-ητής, οῦ, ὁ,
- one who delays or procrastinates, Th. 1.70, Arist. EN 1124b24, Procop. Goth. 3.1.
μελλητής, οῦ (ὁ) qui diffère toujours, temporiseur, Thc. 1, 70 ; Arstt. Nic. 4, 8, 27.
Étym. μέλλω.
μελλητής, ὁ, der Zögernde, Zauderer, Thuc. 1.70 ; Arist. eth. 4.8 u. Sp.
μελλητής, οῦ, ὁ,
μέλλω
- a delayer, loiterer, Thuc., Arist.