μελίχροος

μελίχροος, ον, contr. μελί-χρους, ουν,

• = μελίχλωρος, AP 12.165 (Mel.), 244 (Strat.).
• • • 2 = μελίχρως, PPetr. 3 p.4, al. (iii B. C.), PCair.Zen. 76.9 (iii B. C.): Lat. melichrus, Lucr. 4.1160; τὸν ὠχρὸν μελίχρουν ὑποκοριζόμενος Plu. Aud. 2.45a [edited from Supp.]; in gen. μελιχρόου PStrassb. 87.14 (ii B. C.).
  • II honied, οἶνος Hp. Aff. 43 (sed leg. μελιχρόν).