μελλόνυμφος

μελλό-νυμφος, ον,

• about to be betrothed or wedded, esp. of females, S. Ant. 633, D.C. 58.7, Epigr.Gr. 364.3 (Cotiaeum); rarely of the male, Phryn.Com. 78 (prob. for -νύμφιος), Lyc. 174: in S. Tr. 207 (lyr.), ἀνολολυξάτω (-ύξετε codd.) δόμοις . . ὁ μελλόνυμφος, we shd. read either δόμος . . ὁ μ. the maidens of the household or δόμοις . . ἁ (sc. κλαγγά) the shout of the maidens.

μελλόνυμφος, der Vermählung nahe, Bräutigam, Braut ; Soph. Ant. 629, vgl. Trach. 206 ; sp.D., wie Lycophr. 174 ; auch D.Cass.; fem. auch μελλονύμφη, Poll. 3.45 u. Eust. 945.17.

μελλόνυμφος μελλό-νυμφος, ον νύμφη

• of girls, about to be betrothed or wedded, Lat. nubilis, Soph.:—in Soph. Tr. 207, ἀνολολύξατε ὁ μελλόνυμφος, ὁ μ. (sc. χορός) must be taken collectively for αἱ μελλόνυμφοι, the maidens of the house.