μελῳδός
μελῳδός, singing, musical, melodious
μελῳδ-ός, όν,
- musical, melodious, κύκνος, ὄρνις, E. IT 1104 (lyr.), Hel. 1109 (lyr.); ἀχήματα Id. IA 1045 (lyr.).
- II Subst. μελῳδός, ὁ, = μελοποιός, Pl. Lg. 723d, AJP 48.18 (Rome).
μελ·ῳδός, ός, όν :
1 qui chante, Eur. I.T. 1104, etc. ; A. Pl. 220, 5, etc. ||
2 subst. ὁ μ. poète lyrique, Plat. Leg. 723d ||
3 mélodieux, Eur. I.A. 1045.
Étym. μέλος, ᾄδω.
μελῳδός, ein Lied singend, Eur. Rhes. 351 ; oft auch ἄχημα, I.T. 1045 ; dichtend, bes. der lyrische Dichter, Plat. Legg. IV.723d ; Τήϊος, Anacr. 1.2 ; ὄρνις θρήνων μ. Luc. Halcyon. 8, u. a.Sp.
μελῳδός
μελ-ῳδός, όν
μέλος II, ᾄδω
- singing, musical, melodious, Eur.