μενετός
μενετός, inclined to wait, patient
μενε-τός, ή, όν,
- inclined to wait, patient, μενετοὶ θεοί Ar. Av. 1620; of circumstances, οἱ καιροὶ οὐ μ. opportunities will not wait, Th. 1.142.
μενετός, ή, όν :
1 qui demeure, qui attend : οἱ καιροὶ οὐ μενετοί, Thc. 1, 142, l’occasion n’attend pas ||
2 patient, qui a de la longanimité, Ar. Av. 1620.
Étym. vb. de μένω.
μενετός, bleibend, wartend ; οἱ καιροὶ οὐ μενετοί, der rechte, günstige Augenblick bleibt, wartet nicht, Thuc. 1.142 ; μενετοὶ θεοί, die Götter warten, haben Geduld, Ar. Av. 1620, nach Schol. ἀνεξίκακοι, οὐκ εὐθέως τιμωρούμενοι, oder auch μόνιμοι, βέβαιοι.
μενετός, ή, όν
μένω
- inclined to wait, patient, Ar.: οἱ καιροὶ οὐ μενετοί opportunities will not wait, Thuc.