Μενέστρατος

Μενέ·στρατος, ου (ὁ) Ménestratos, h. Dém. 661, 10, etc. ||

➳ Μενέσστρατος dans une inscr. att. CIA. 3, 2523, 1 (époque impériale) v. Meisterh. p. 69,c.

Étym. μένω, στρατός.

Menu