μενεπτόλεμος
μενεπτόλεμος, staunch in battle, steadfast
μενε-πτόλεμος, ον,
- staunch in battle, steadfast, Il. 19.48, etc.; ἥρως B. 16.73; Περαιβοί, Κουρῆτες, Il. 2.749, B. 5.126.
μενε·πτόλεμος, ος, ον, qui attend le combat de pied ferme, vaillant, belliqueux, Il. 2, 749 ; 13, 693.
Étym. μ. πτόλεμος.
μενεπτόλεμος, den Kampf bestehend, in der Schlacht ausharrend, d.i. kriegerisch, mutig ; Τυδείδης, Il. 19.48, u. von andern Helden, auch Περαιβοί, 2.749 ; sp.D., Iulian. Aeg. 31 (Plan. 173).
μενεπτόλεμος
[μένω + πτόλεμος.]
Stout in the fight, staunch.
Epithet of heroes, etc. Il. 2.740, 749, Il. 4.395, Il. 6.29, Il. 10.255, Il. 13.693, Il. 19.48, Il. 23.836, 844 : Od. 3.442.
μενεπτόλεμος (μένω): steadfast in battle. (Il.)
μενεπτόλεμος
μενε-πτόλεμος, ον
- staunch in battle, steadfast, Il.