μενεχάρμης
μενεχάρμης, staunch in battle
μενε-χάρμης, ου, ὁ, (χάρμη)
- = foreg. (not in Od.), Il. 11.122, 303, al.; Αἰτωλοί 9.529:—also μενέ-χαρμος, ον, 14.376.
μενε·χάρμης, ου (ὁ) qui combat de pied ferme, Il. 9, 529 ; 11, 122, etc.
Étym. μ. χάρμη.
μενεχάρμης, ὁ, = μενέχαρμος ; Αἰτωλοί Il. 9.529 ; Sp., von einzelnen Helden.
μενεχάρμης
[μένω + χάρμη.]
=μενεπτόλεμος. Il. 9.529, Il. 11.122, 303, Il. 13.396, Il. 15.582, Il. 23.419.
μενεχάρμης and μενέ-χαρμος (μένω, χάρμη): steadfast or stanch in battle. (Il.)
μενεχάρμης
μενε-χάρμης, ου, ὁ,
χάρμη
- staunch in battle, of heroes, Il.:—also μενέχαρμος, ον, Il.