μεταδοτικός
μεταδοτικός, disposed to impart, giving freely
μετα-δοτικός, ή, όν,
- disposed to impart, giving freely, Arist. APr. 70b27, Aristeas 226, Phld. Oec. p.54 J., Vett.Val. 19.2; κοινωνικὸς μ. Iamb. Protr. 21.ιθʼ: c. gen., μ. τῶν ἀγαθῶν D.S. 1.70; ἰσχύος Corn. ND 31: τὸ -κόν M.Ant. 1.3.
μεταδοτικός, ή, όν, qui aime à partager, libéral, généreux, Arstt. An. pr. 2, 27, 10 ; DS. 1, 70 ; τὸ μ. M. Ant. 1, 3, libéralité.
Étym. μεταδίδωμι.
μεταδοτικός, ή, όν, zum Mitteilen gehörig, gern mitteilend, M.Ant. 1.3 u. a.Sp.