μιξοβόας
μιξοβόας, mingled with shouts
μιξο-βόας, ου, ὁ,
- mingled with shouts, διθύραμβος A. Fr. 355 (lyr.).
μιξο·βόας, ου [ᾱ] adj. m. mêlé de cris, Eschl. fr. 392.
Étym. μ. βοή.
μιξοβόας, mit Geschrei gemischt, διθύραμβος, Aesch. frg. 381 bei Plut. de εἰ apud Delph. 9.