μοιράω
μοιράω, to share, divide, distribute
μοιρ-άω, (μοῖρα)
- share, divide, distribute, κρέα Luc. Prom. 6:—Med., divide among themselves, ἐμοιράσαντο . . κτήματα A. Th. 907 (lyr.):—Med., also, have assigned one, receive for oneʼs lot, c. acc., εἰ δέ κεν ἄλλως ἀνέρα μοιρήσαιο Naumach. ap. Stob. 4.23.7: c. gen., ὅσα ψυχῆς μεμοίραται Ph. 2.400, cf. Phalar. Ep. 104; οὐ μεμοιραμένα ἐγκλίσεως ῥήματα non-enclitics, A.D. Adv. 131.24:—Pass., to be assigned, τεθνάναι μεμοίραται ἡμῖν (like εἵμαρται, v. μείρομαι) Alciphr. 1.25; τὰ μεμοιραμένα Hp. Ep. 26, Luc. Deor.Conc. 13.
- II Med., ἐμοιρήσαντο χαίτας divided, i.e. tore their hair, A.R. 4.1533.
- III Pass., melt, ἐνὶ φλογὶ μοιρηθεῖσα χαλβάνη, v.l. for ζωγρηθεῖσα, Nic. Th. 51.
μοιράω-ῶ (f. άσω ; pass. pf. μεμοίραμαι [ᾱ] ou μεμοίρασμαι)
1 partager, diviser, acc. Luc. Pr. 6 ; au pass. être déchiré, Nic. Th. 51 ||
2 assigner comme lot ; au pass. être assigné par le sort ou le destin : μεμοίραται avec l’inf. Alciphr. 1, 25, c’est un arrêt du destin que, etc. ||
Moy.
1 partager pour soi : τι, Eschl. Sept. 889, se partager qqe ch. ; avec idée de violence : χαῖτας, A. Rh. 4, 1533, s’arracher les cheveux ||
2 recevoir en partage, tenir du destin, acc. Naumach. (Stob. Fl. 74, 7), ou gén. Phil. Mund. § 18 ; Phalar. Ep. 40, p. 50.
Étym. μοῖρα.
1. act. verdelen.
2. med. onder elkaar verdelen.
μοιράω, zerteilen, verteilen, Hesych. erkl. μερίσαι ἢ διελεῖν ; im med., ἐμοιράσαντο δʼ ὀξυκάρδιοι κτήματα, Aesch. Spt. 889 ; χαίτας ἐμοιρήσαντο, sie zerrauften sich die Haare, Ap.Rh. 4.1533 ; ἐπὶ φλογὶ μοιρηθεῖσα, Nic. Ther. 51 ; ἐκ θεῶν μεμοιραμένη νόσος erkl. Schol. Ap.Rh. 3.676 θευμορίη νοῦσος.
Med. auch als seinen Anteil erlangen, λαχεῖν, Hesych., nur bei Sp., sowohl c. gen. als c. accus.
Med. auch als seinen Anteil erlangen, λαχεῖν, Hesych., nur bei Sp., sowohl c. gen. als c. accus.
μοιράω,
μοῖρα
- to share, divide, distribute, Luc.; Mid. to divide among themselves, Aesch.:—Pass. to be allotted, Luc.