μοῖσα
μοῖσα, v. μοῦσα.
μοῖσα, ἡ, dor. = μοῦσα.
μοῑσα (μοῖσαν; Μοῖσα, -αν, -α, -αι, -ᾶν, -αις(ι), -αι.)
- 1 art of the muse γινώσκομαι δὲ καὶ μοῖσαν παρέχων ἅλις a chorus of Keans speaks; a ref. to Simonides and Bacchylides? Πα. 4. 24, cf. 2. a. β. infra.
- 2 Muses, the nine daughters of Mnemosyne by Zeus, v. Πα. 12. 2, Πα. 6. 56, patrons of the arts, cf. Κλεώ, Πιερίδες, Ἑλικωνιάδες, Χάριτες, Τερψιχόρα, Καλλιόπα.
- a sing.
- α semi-personified as the provider of inspiration and song. ἐμοὶ μὲν ὦν Μοῖσα καρτερώτατον βέλος ἀλκᾷ τρέφει O. 1.112 Μοῖσα δʼ παρέστα μοι νεοσίγαλον εὑρόντι τρόπον O. 3.4 ὦ Μοῖσʼ, ἀλλὰ σὺ καὶ θυγάτηρ Ἀλάθεια Διός O. 10.3 Μοῖσα, καὶ πὰρ Δεινομένει κελαδῆσαι πίθεό μοι P. 1.58 Μοῖσα P. 4.3 Μοῖσα, τὸ δὲ τεὸν P. 11.41 ὦ πότνια Μοῖσα, μᾶτερ ἁμετέρα, λίσσομαι N. 3.1 εὔθυνʼ ἐπὶ τοῦτον, ἄγε, Μοῖσα, οὖρον ἐπέων εὐκλέα N. 6.28 Μοῖσά τοι κολλᾷ χρυσόν N. 7.77 ὦ Μοῖσα I. 6.57 αἰτέομαι χρυσέαν καλέσαι Μοῖσαν I. 8.6 Μοῖσʼ, ἀνέγειρʼ ἐμέ fr. 6a. e. ἐμὲ δʼ ἐξαίρετον κάρυκα σοφῶν ἐπέων Μοῖσʼ ἀνέστασʼ Δ. 2. 25. μαντεύεο, Μοῖσα fr. 150. Μοῖσʼ ἀνέηκέ με fr. 151.
- β the art of the muses, music ἐν δὲ Μοῖσʼ ἁδύπνοος, ἐν δʼ Ἄρης ἀνθεῖ O. 13.22 αὔξεται καὶ Μοῖσα διʼ ἀγγελίας ὀρθᾶς P. 4.279 δίδωσί τε Μοῖσαν, οἷς ἂν ἐθέλῃ sc. Ἀπόλλων P. 5.65 Μοῖσα δʼ οὐκ ἀποδαμεῖ P. 10.37 μεγάλων δʼ ἀέθλων Μοῖσα μεμνᾶσθαι φιλεῖ N. 1.12 Αἰακῷ σε (= θυμόν) φαμὶ γένει τε Μοῖσαν φέρειν N. 3.28 ἁ Μοῖσα γὰρ οὐ φιλοκερδής πω τότʼ ἦν οὐδʼ ἐργάτις I. 2.6 ἔνθα ἀριστεύοισιν καὶ χοροὶ καὶ Μοῖσα καὶ Ἀγλαία at Sparta fr. 199. 3.
- γ frag. λίγεια μὲν Μοῖσʼ ἀφα[ Pae. 14.32
- b pl., as goddesses and patrons of the arts. τοῦτό γέ οἱ σαφέως μαρτυρήσω· μελίφθογγοι δʼ ἐπιτρέψοντι Μοῖσαι O. 6.21 ἐσσὶ γὰρ ἄγγελος ὀρθός, ἠυκόμων σκυτάλα Μοισᾶν the chorus leader, Aineas O. 6.91 νέκταρ χυτόν, Μοισᾶν δόσιν O. 7.7 ἑκαταβόλων Μοισᾶν ἀπὸ τόξων O. 9.5 ἐν Μοισᾶν δίφρῳ O. 9.81 ἐγγυάσομαι ὔμμιν, ὦ Μοῖσαι O. 11.17 Μοίσαις γὰρ ἀγλαοθρόνοις ἑκὼν Ὀλιγαιθίδαισίν τʼ ἔβαν ἐπίκουρος O. 13.96 χρυσέα φόρμιγξ, Ἀπόλλωνος καὶ ἰοπλοκάμων σύνδικον Μοισᾶν κτέανον P. 1.2 ἀμφί τε Λατοίδα σοφίᾳ βαθυκόλπων τε Μοισᾶν P. 1.12 χρυσαμπύκων μελπομενᾶν ἐν ὄρει Μοισᾶν καὶ ἐν ἑπταπύλοις ἄιον Θήβαις sc. Peleus and Kadmos, on the occasion of their marriages (cf. N. 5.23) P. 3.90 ἀπὸ δʼ αὐτὸν ἐγὼ Μοίσαισι δώσω (cf. N. 10.26) P. 4.67 ἔν τε Μοίσαισι ποτανὸς ἀπὸ ματρὸς φίλας Arkesilas, soaring among the arts P. 5.114 αἱ δὲ σοφαὶ Μοισᾶν θύγατρες ἀοιδαὶ N. 4.3 πρόφρων δὲ καὶ κείνοις ἄειδʼ ἐν Παλίῳ Μοισᾶν ὁ κάλλιστος χορός at the marriage of Peleus and Thetis N. 5.23 μελίφρονʼ αἰτίαν ῥοαῖσι Μοισᾶν ἐνέβαλε N. 7.12 κωμάσομεν παρʼ Ἀπόλλωνος Σικυωνόθε, Μοῖσαι, τὰν νεοκτίσταν ἐς Αἴτναν N. 9.1 ἀκοντίζων σκοποῖʼ ἄγχιστα Μοισᾶν N. 9.55 (Θεαῖος) Μοίσαισί τʼ ἔδωκ ἀρόσαι (τουτέστι τοὺς στεφάνους διὰ τὸν ὕμνον Σ.) N. 10.26 χρυσαμπύκων ἐς δίφρον Μοισᾶν ἔβαινον κλυτᾷ φόρμιγγι συναντόμενοι I. 2.2 προφρόνων Μοισᾶν τύχοιμεν I. 4.43 φλέγεται δʼ ἰοπλόκοισι Μοίσαις Strepsiadas I. 7.23 ταμίαι τε σοφοὶ Μοισᾶν ἀγωνίων τʼ ἀέθλων the citizens of Aigina I. 9.8 ἀλλὰ παρθένοι γάρ, ἴσθʼ ὅτι, Μοῖσαι, πάντα Pae. 6.54 Μοισᾶν[ Pae. 6.181 πο]τανὸν ἅρμα μοισα[ Πα. 7B. 14. ὦ Μοῖσαι Pae. 8.65 ἐννέ[α Μοί]σαις Pae. 12.2 εὐάμπυκες [ ἀέ]ξετʼ ἔτι, Μοῖσαι, θάλος ἀοιδᾶν Δ. 1. 14. τί ἔρδων φίλος σοί τε, καρτερόβρεντα Κρονίδα, φίλος δὲ Μοίσαις, Εὐθυμίᾳ τε μέλων εἴην; fr. 155. 2. οὔτοι με ξένον οὐδʼ ἀδαήμονα Μοισᾶν ἐπαίδευσαν κλυταὶ Θῆβαι fr. 198. εὔδ]οξα Μοίσαις[ (supp. Snell, cum χρυ[σο]π[λόκοις coniugens, improbante Lobel) fr. 215b. 8. Μοῖσαι ἀργύρεαι ?fr. 287. ]ροαι δὲ Μοῖσαι ω[ ?fr. 334a. 3. θρέμματα Μουσῶν (Μοισᾶν scribendum: of poets) ?fr. 352.