μολύβδεος
μολύβδεος, leaden
μολύβδ-εος, α, ον, contr. μολυβδ-οῦς, ῆ, οῦν,
- leaden, δελφίς Pherecr. 12, cf. Thphr. Od. 41, IG 2(2).1012.43, PCair.Zen. 89.4 (iii B.C.), Ph. Bel. 99.23 (-λιβδ- codd.), etc.
μολύβδεος-οῦς, έα-ῆ, εον-οῦν, de plomb, Th. Od. 41.
Étym. μόλυβδος.
μολύβδεος, zsgzn μολυβδοῦς, ῆ, οῦν, bleiern ; Theophr.; Luc. Iup. trag. 47 u. a.Sp.