μολπαῖος
μολπαῖος, tuneful
μολπ-αῖος, ον,
- tuneful, ἀοιδάν Erinn. 6.7.
μολπαῖος, α, ον, de chant, d’où harmonieux ou sonore, Anth. 7, 712, 7.
Étym. μολπή.
μολπαῖος, zum Gesange gehörig, sangreich, ἀοιδά, Erinn. 3 (VII.712).