μολύβδινος
μολύβδινος, leaden, of lead
μολύβδ-ῐνος, η, ον,
- leaden, of lead, Cratin. 318, Eup. 171; μ. ἴχνος leaden sole, Hp. Art. 62 (prob. l.); ὑποδημάτιον ibid.; μ. κανών, of a flexible architectural instrument, Arist. EN 1137b30; μ. σηκώματα Plb. 8.5.9; μ. κεραμίδες Moschio ap. Ath. 5.207b; πῖλος Gal. 19.701.
μολύβδινος, η, ον [ῐ] de plomb, Hpc. Art. 827, 828 ; Eup. 2-1, 496 Meineke ; Arstt. Nic. 5, 10.
Étym. μόλυβδος.
μολύβδινος, bleiern ; σηκώματα, Pol. 8.7.9 ; κανών, Bleilot, Arist. Eth. 5.10 u. Sp.
μολύβδινος
μολύβδῐνος, η, ον
- leaden, of lead, μ. κανών, a flexible rule that could be moulded to curves, Arist.