μουσόω

μουσό-ω,

• furnish with power of song, ὅσα φύσις μεμούσωκε, of birds, Ph. 1.80.
• • • 2 adorn with mosaic, Ath.Mitt. 8.328 (Tralles).
  • II mostly Pass., to be trained in the ways of the Muses, to be educated or accomplished, οὐ μεμούσωμαι κακῶς Ar. Lys. 1127; τὸ μεμουσῶσθαι ἐπαινοῦσιν Phld. Mus. p.77 K., cf. Ph. 2.387; πολυγράμματος ὢν καὶ μεμουσωμένος Plu. Col. 2.1121f; τὸ Κίμωνος ὑγρὸν καὶ μεμουσωμένον ἐν ταῖς περιφοραῖς his easy and polished manners, Id. Per. 5; μουσωθεὶς φωνήν taught to utter it, Ael. NA 16.3.
  • • 2 to be set to music, τὰ διʼ ᾠδῆς . . μουσωθέντα κρούματα D.H. Dem. 40, cf. Cat.Cod.Astr. 8(3).188; to be filled with melody, μεμούσωται τὰ περὶ τὴν θάλατταν ὑπʼ ᾠδῆς τῶν πετρῶν Philostr. Her. 10.7.

μουσόω, Einen musisch machen, ihn in den Musenkünsten erziehen, bilden, bes. im pass., μεμούσωμαι, Ar. Lys. 1127 ; μεμουσωμένος, neben πολυγράμματος, Plut. adv. Colot. 25 ; ἐπαινεῖ τὸ Κίμωνος ἐμμελὲς καὶ ὑγρὸν καὶ μεμουσωμένον (die feine Bildung) ἐν ταῖς περιφοραῖς, Pericl. 5 ; ὄρνεον μουσωθὲν ἀνθρώπου φωνήν, Ael. N.A. 16.3. – Ἔργον μεμουσωμένον, von musivischer Arbeit, Mosaik, S.Emp. adv. mus. 2.

μουσόω

• Pass. to be trained in the ways of the Muses, to be educated or accomplished, Ar., Pericl.