μυδαλέος
μυδαλέος, wet, dripping
μυδᾰλέος, α, ον,
- wet, dripping, αἵματι Il. 11.54; δάκρυσι Hes. Sc. 270, S. El. 166 (lyr.): abs., Hes. Op. 556, Antim. 90, Hymn.Is. 27.
- II mouldy, ὀδμή A.R. 2.191. [ῠ, but ῡ metri gr. in dactylic verses.]
μυδαλέος, α, ον [ῠᾰ, irrég. dans les vers daclyliques ῡᾰ]
1 humide de, dat. Il. 11, 54 ; Hés. Sc. 270 ; Soph. El. 167 ; abs. Hés. O. 558 ||
2 moisi par l’humidité, A. Rh. 2, 191.
Étym. μύδος.
μυδαλέος, [ῡ], feucht, benetzt ; κατὰ δʼ ὑψόθεν ἧκεν ἐέρσας αἵματι μυδαλέας, von Blut triefend, Il. 11.54 ; δάκρυσι, Hes. Sc. 270, vgl. O. 558 u. Soph. El. 162 ; διὰ μυδαλέοις δάκρυσι κόλπους τέγγουσι, Aesch. Pers. 531 ; δόναξ ἰξῷ μυδαλέος, Antip.Sid. 17 (VI.109); durch Feuchtigkeit verdorben, moderig, ὀδμή, Ap.Rh. 2.191, πνεῖν, ib. 229.
μυδαλέος
-η, -ον.
Wet, dripping Il. 11.54.
μυδαλέος : wet, dripping (with blood), Il. 11.54†.
μυδαλέος
μυδᾰλέος, α, ον
- wet, dripping, Il., Hes., Soph.