μυσαρός

μῠσᾰρ-ός, ά, όν, (μύσος)

• foul, dirty: hence, loathsome, abominable, αἷμα μητρός E. Or. 1624, cf. LXX Le. 18.23 (v.l. μυσερός) ; μ. μηδέν Hdt. 2.37: Sup., -ώταται πράξεις Phld. Sto. 339.2.
• • • 2 of persons, defiled, polluted, E. Med. 1393 (anap.), El. 1350 (anap.), Ar. Lys. 340, Theoc. 2.20. Adv. -ρῶς f.l. for μυστικῶς in Zos. 4.3.

μυσαρός, unrein, schmutzig, abscheulich ; φόνος, Eur. I.T. 1224 ; αἷμα ματρός, Or. 1624 ; ἔργα φόνια μυσαρά, El. 1178 ; auch von Menschen, μυσαρῷ δολίῳ τε φωτί, Traad. 281 ; φεῦ μυσαρὰ καὶ παιδολέτορ, Med. 1393 ; Ar. Lys. 340 ; Her. 2.37 ; einzeln bei Sp. S. auch μυσερός.

μυσαρός μῠσᾰρός, ά, όν μύσος

• • • 1foul, dirty: hence, loathsome, abominable, Eur.; τὸ μ. an abomination, Hdt.
    • 2of persons, defiled, polluted, Eur.