μύρτος
μύρτος, the myrtle
μύρτος, ἡ,
- myrtle, Myrtus communis, Simon. 10 (pl.), Scol. 11, IG 5(2).514.14 (Lycosura, ii B. C.), etc.
- II twig or spray of myrtle, Pi. I. 4(3).70; στέφανος μύρτων Ar. Ra. 330 (lyr.).
- III = μύρτον I, Gp. 11.8.
- 2 = μύρτον II, Hsch.
μύρτος, ου (ἡ)
1 myrte, arbrisseau, Alc. (Ath. 695b) ; Thcr. Epigr. 4, 7 ||
2 branche de myrte, au pl. Pd. I. 3, 83 ; Ar. Ran. 329 ||
3 baie de myrte, Geop. 11, 8.
Étym. pré-grec ; cf. μύρτον.
μύρτος, ὁ, der Myrtenbaum ; λευκωθεὶς κάρα μύρτοις, mit Myrten umkränzt, Pind. I. 3.88 ; ἐν μύρτου κλαδὶ τὸ ξίφος φορήσω heißt es in einem bekannten Skolion, worauf Ar. Lys. 632 anspielt.
μύρτος
- 1spray of myrtle ἔνθα λευκωθεὶς κάρα μύρτοις ὅδʼ ἀνὴρ διπλόαν νίκαν ἀνεφάνατο (τὸ δὲ μύρτοις, ὅτι μυρσίνης στεφάνοις ἐν Θήβαις στεφανοῦνται οἱ νικῶντες τὰ Ἰολάεια. Σ.) I. 4.70 ἀν]δησάμεναι πλοκάμους μύρτων ὑπ[ Πα. 13a. 17.
μύρτος, ἡ,
- Ithe myrtle, Lat. myrtus, Simon., etc.
- IIa twig or spray of myrtle, Pind., Ar.